خرید بک لینک
آموزش و پرورش و پاسداشت محیط زیست
روزنامه بهار - 9 مهرماه 1392
یادداشتی از:فعال صنفی و کارشناس مسائل آموزش و پرورش ایران
    
    محمدرضا نیک نژاد
       هر کس در چند سال گذشته گذرش به شهرهای زیبای کناره ی دریای خزر افتاده باشد و با چشم نه چندان تیزبین پیرامون خویش را بنگرد،نخستین چیزی که چشم ها را می آزارد،آلودگی محیط زیست،دریا و جنگل است. در جاده ی بهشتی فومن- ماسوله،اگر بخواهی لختی بیاسایی و از چشم اندازهای چشم نواز طبیعت بهرمند شوی،کوهی از زباله و قوطی های فلزی و پلاستیکی را می بینی که کنار جاده و رودخانه را به کشتزاری از زباله بدل کرده اند و تنها کاری که از آدم بر می آید کشیدن آهی بیش نیست. البته می توان نزدیک تر را هم دید. برای نمونه برخی از هم شهریانی که برای تفریح و لذت بردن از طبیعت به بوستان های پایتخت می آیند چندان توجهی به رعایت پاکی محیط پیرامون خود ندارند و به آلوده کردن آن می پردازند. گاهی دیده می شود با این که سطل زباله در یکی- دو متری این شهروندان!قرار دارد،زبال ها را روی زمین و چمن رها کرده و با خیالی آسوده به خانه باز می گردند. البته با تلاش های شهرداری و کارگران زحمت کش شرکت های خصوصیِ مسئول پاک سازی شهر،بی انضباطی و سر به هوایی این دسته از شهرنشینان چندان به چشم نمی آید. هدف و بهانه ی نوشتن این رنجنامه،بازگشت دوباره ی خانم ابتکار به ریاست سازمان محیط زیست است.

برچسب: نویسنده: imi تاريخ: چهارشنبه 1 آبان 1392 ساعت: 0:45

صفحه بندی