پایان بازی های نوروز،تولد،سیزده بدر!

این روزها فیسبوک پر رنگتر از سایر خطوط ارتباطی مثل وبلاگ ها و ایمیل ها و...شده است.این یادداشت را برای صفحه فیسبوک نوشتم...

ممنون از پیام هایدلبرانه تان برای روزهای نو وتولدی که چه بخواهیم وچه نخواهیم،می آیند ومیروند،امااین یادداشتها و پیامهای سبزوآبی ،زرد وقرمز شما که صفحه دلم را رنگی می کند،درذهنمیماند ومن نمیدانم چگونه سر زخجالترنگین کمان مهربانی های شما برآورم،معمولا شادی های کودکانهام را با شما دردنیای مجازی با عکس ونوشته ای، تقسیم کرده ام ومفصلا درصفحه "فیس"از دوستان مجازی! و رفقای واقعی! قدردانی کرده ام وتا جایی که حوصله،وقت وفیلتر میگذارد، متقابلا لایک کردم و پیام فرستادم. من این همه لطف و صفای زبانی ونوشتاری وکرداری را به خود نمی گیرم که درحد آننیستم،آن راازبرکت بهارطبیعت می دانم وعیدی که به ما این فرصترا می دهد تا دلمون را خونه تکونی بکنیم وهمه آدم های بد فیلم زندگی مون را ندیدهبگیریم وبدجنس ها وبدسرشت ها وبدطینت ها را ببخشیم ودر خلوت خود دعاکنیم : خدایاحال ما،حال همه دوستان ما،عزیزان ما،بستگان مارا به بهترین احوال بگردان ودل هایکوچکمان را دریایی کن تا کوسه ها و ماهی ریزها را بتوانیم در آن جا دهیم وباهمدیگرمهربانی ها را تقسیم کنیم واز عشق تجربه تازه ای بسازیم... برای شما بهترین ها راآرزو می کنم و یک بغل گل برشانه ام را تقدیمتان می کنم. ناصربزرگمهر/پاریس- نوروز1392...

بعدالتحریر:خدایادوستانمجازی ما را به دوستان واقعی تبدیل کن واین شهامت را به همه ما ارزانی کن کهخودمان باشیم وحداقل در پیامی خصوصی خودمان رابه دیگری معرفی کنیم که در خانه تکانیفیسبوک حذف نشویم.