پيشنهادي به دولت تدبير و اميد!

کارکرد دولت يازدهم در پنجاه روز گذشته که از طرف رئيسجمهور محترم به پيشرفت پانصد روزه تعبير گرديد؛ عملکردي قابل قبول در داخل کشور و صحنههاي بينالمللي داشت؛ اما نحوه بيان از لسان رئيس دولتي که واقعگرايي عقلاني را مبناي حرکت خود قرار داده است، کمي اغراقآميز و به دور از واقعيت و خلاف مديريت علمي بود. چرا که اين نوع مقايسهها يادآور مديريتي پوپوليستي (عوامانه) است که ذهنها را به طرف دولت پيشين سوق ميدهد که اکثريت مردم در نفي آن به دولت جديد راي دادهاند.
لذا انتظار دارند دولتمردان در گزارش عملکرد خود نگاهي واقعبينانه داشته و از بزرگنمايي (آگرانديسمان) و ارائه آمارهاي غيرواقعي جدا پرهيز نمايند. پرواضح است که دولت يازدهم در عالم واقع از نقاط قوت برجستهاي برخوردار است. از جمله ميتوان ايجاد تحرک ديپلماسي فعال بينالمللي و اشراف به زبان ديپلماتيک و استفاده از گفتمان قابل پذيرش دنيا ـ در صورتي که طرف مقابل؛ ديروز خود را به ناشنوايي نزده باشد و امروز هم فقط حرفهايي که خود ميپسندد را بشنود ـ نام برد. در صحنههاي داخلي استفاده از نيروهاي متخصص و با تجربه و کارآمد ـ البته کمي مسن و با گرايش اصلاحطلبي ـ از اقدامات قابل توجه دولت ميباشد.