دون کیشوت، مخالف

برگردان علی محمد طباطبایی

اکنون چهار قرن از تولد شاهکاری می گذرد که نویسنده و قهرمان آن هر دو به نظر می رسد که از ما نیز جوان تر مانده اند. شاید ساده ترین توضیح برای این پدیده در سخنان فلوبر یافت شود که می گفت: « من اصل و نصب خودم را در این کتاب یافتم، کتابی که آن را حتی قبل از آن که خواندن را آموخته باشم از بر بودم ».  در واقع جوهر دون کیشوت چیزی چنان اساسی است که ما حتی قبل از خواندنش به آن آگاهی داریم، اما این آن چیزی است که فقط پس از آن که با خواندن آن به انتهای این سفر مسحور کننده برسیم بخشی از وجود ما می شود. در واقع این همان ویژگی غیر قابل تردید عظمت در یک نویسنده است.